adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): humourlessersuperlative (عالی): humourlessest
صفت — بیشوخطبع
بیشوخطبعجدی
فاقد شوخطبعی؛ جدی یا کسلکننده بدون سرگرمی.
Lacking a sense of humor; serious or dull without amusement.
«او معلم بیشوخطبعی بود که هرگز لبخند نمیزد.»
“He was a humourless teacher who never smiled.”
«جلسه طولانی و بدون شوخطبعی بود.»
“The meeting was long and humourless.”
تفاوت با واژههای مشابه
serious— جدی
رایج. وقتی بر نبود تفریح تاکید میشود با humourless قابل تعویض است.
Common. Interchangeable with humourless when emphasizing lack of amusement or fun.
stern— جدی و سختگیر
رسمی. به سختگیری اشاره دارد؛ همیشه معادل humourless نیست.
Formal. Implies strictness; not always interchangeable with humourless as it focuses on severity.