idea
اسم — ایده
فکری، برنامه یا پیشنهادی که در ذهن شکل گرفته باشد.
A thought, plan, or suggestion formed in the mind.
«او ایدهای برای بهبود طراحی داشت.»
“She had an idea to improve the design.”
«ایدهای ناگهان به ذهنش خطور کرد.»
“The idea came to him suddenly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً وقتی درباره یک notion انتزاعی است قابل جایگزینی است، مانند «مفهوم آزادی»، ولی در ایدههای روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Can often replace 'idea' when referring to an abstract notion, e.g. 'concept of freedom' works well, but less so in casual ideas like 'I have an idea.'
رسمی/غیررسمی. شباهت به idea دارد ولی معمولاً به فکری مبهمتر اشاره دارد؛ در بسیاری موارد قابل تعویض است ولی برای برنامههای مشخص کمتر به کار میرود.
Formal/informal. Similar to idea, but often implies a vague or less developed thought; interchangeable in many contexts but not strong concrete plans.
روزمره. به هر فعالیت ذهنی اشاره دارد که شامل ایدهها هم میشود، اما عامتر است؛ هر 'thought' لزوماً معادل 'idea' خاص نیست.
Everyday. Means any mental activity including ideas, but broader; 'thought' can mean reflection as well, so not always strict synonym of specific 'idea'.
متضادها
اسم — نیت
هدف یا منظور؛ برنامه یا قصدی.
An aim or purpose; a plan or intention.
«هدف او شروع یک کسبوکار جدید است.»
“Her idea is to start a new business.”
«هرگز هدف من ایجاد دردسر نبود.»
“It was never my idea to cause trouble.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به برنامهریزی یا استراتژی دقیق اشاره دارد؛ میتواند جایگزین ایده وقتی به معنی قصد یا مفهوم سازمانیافته است شود.
Everyday. Specifically refers to a detailed preparation or strategy; can replace 'idea' when meaning an intention or organized concept.
رسمی/غیررسمی. به هدف یا مقصودی اشاره دارد، در مواقع اشاره به اهداف جایگزین واژه ایده میشود ولی برای افکار کلی کاربرد ندارد.
Formal/informal. Refers clearly to a purpose or aim, interchangeable with 'idea' in contexts of goals but not for general thoughts.