impair
فعل — خسارت زدن
ضعیف کردن یا آسیب رساندن به چیزی، بهویژه کیفیت، عملکرد یا توانایی آن.
To weaken or damage something, especially its quality, function, or ability.
«سیگار کشیدن میتواند عملکرد ریههای شما را تضعیف کند.»
“Smoking can impair your lung function.”
«ویروس توانایی او در صحبت کردن واضح را آسیب زد.»
“The virus impaired his ability to speak clearly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً برای کاهش تدریجی کیفیت یا شرایط به کار میرود؛ وقتی به معنی آسیب در گذر زمان است قابل تعویضاند.
Formal. Often used for gradual decline in quality or condition; interchangeable when implying damage over time, e.g., 'The building deteriorated.' vs. 'The building was impaired.'
روزمره. کلمهای کلی برای آسیب رساندن؛ 'impair' رسمیتر و مشخصتر برای عملکرد یا کیفیت است.
Everyday. General word for causing damage or injury; similar meaning but 'impair' is more formal and specific to functions or qualities.