implosion
اسم — انفجار به داخل
فروریختگی یا انفجار به سمت داخل یک جسم یا سازه به صورت شدید و ناگهانی.
A violent inward collapse or bursting inward of something, especially a structure or object.
«ساختمان قدیمی در حین خراب کردن دچار انفجار به داخل شد.»
“The old building suffered an implosion during demolition.”
«دانشمندان انفجار به داخل ستارهای که به سیاهچاله تبدیل میشود را مطالعه کردند.»
“Scientists studied the implosion of the star collapsing into a black hole.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. اغلب میتواند جایگزین implosion شود وقتی به فروریختن سازه اشاره دارد، اما collapse کلیتر است و همیشه به انفجار داخلی اشاره نمیکند.
Common. Can often replace 'implosion' when describing a structure falling inwards, but 'collapse' is broader as it doesn't always imply inward bursting. For example, 'building collapse' works but 'building implosion' specifically means inward destruction.
روزمره است. فقط در موارد محدود به انفجار ناگهانی درونی قابل تعویض با implosion است، اما معمولاً burst به انفجار به سمت بیرون اشاره دارد.
Everyday. Interchangeable with 'implosion' only in very limited physical contexts involving sudden breaks, but usually 'burst' means outward explosion, so not a perfect synonym.