صفت — ناگسستنی
چیزی که نمیتوان آن را تجزیه، از بین برد یا قطع کرد؛ پایدار و همیشگی.
Unable to be dissolved, broken up, or destroyed; permanent.
«ازدواج آنها پیوندی ناگسستنی ایجاد کرد.»
“Their marriage formed an indissoluble bond.”
«ترکیب یک رسوب غیرقابل تجزیه تشکیل داد.»
“The compound formed an indissoluble precipitate.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به چیزی از نظر فیزیکی قوی و مقاوم در برابر شکستن اشاره دارد. برای پیوندهای فیزیکی یا اشیا با «indissoluble» قابل تعویض است، اما «indissoluble» شامل مفاهیم انتزاعی نیز میشود. «پیوند نشکن» کار میکند، «پیوند ناگسستنی» رسمیتر است و شامل روابط انتزاعی هم میشود.
Everyday. Refers to something physically strong and resistant to breaking. It is interchangeable with 'indissoluble' for physical bonds or objects, but 'indissoluble' also applies to abstract concepts. 'An unbreakable bond' works, 'an indissoluble bond' is more formal and covers abstract ties.
رایج. چیزی که برای همیشه یا برای مدت نامحدودی دوام دارد. این یک مترادف خوب برای جنبه «دائمی» کلمه indissoluble است، به ویژه برای روابط یا شرایط انتزاعی. «یک راهحل دائمی» کار میکند؛ «یک راهحل ناگسستنی» در بیشتر زمینهها عجیب به نظر میرسد.
Common. Lasting or intended to last indefinitely. This is a good synonym for the 'permanent' aspect of indissoluble, especially for abstract relationships or conditions. 'A permanent solution' works; 'an indissoluble solution' would sound odd in most contexts.
رایج. چیزی که نمیتوان آن را جدا کرد یا به طور جداگانه در نظر گرفت. اغلب برای روابط نزدیک یا اجزا استفاده میشود. بر عدم توانایی جدا شدن تأکید دارد، مشابه «indissoluble» اما اغلب برای موجوداتی که قرار است با هم باشند. «آنها دوستان جدانشدنی هستند» به خوبی کار میکند.
Common. Not able to be separated or treated separately. Often used for close relationships or components. It emphasizes the inability to be pulled apart, similar to 'indissoluble' but often for entities that are meant to be together. 'They are inseparable friends' works well.