infamous
صفت — بدنام
برای بدنامی یا کار بد شناخته شده و بدنام است
Well known for a bad quality or deed; having a very bad reputation
«او به دلیل جنایتهایش بدنام است.»
“He is infamous for his crimes.”
«شهر به خاطر نرخ بالای جرم بدنام است.»
“The city is infamous for its high crime rate.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اغلب با infamous قابل جایگزینی است وقتی اشاره به کسی با شهرت منفی دارد، مثلا «جنایتکار بدنام». معمولاً در متون رسمی یا خبری استفاده میشود.
Common. Often interchangeable with 'infamous' when referring to someone known for negative reasons, e.g. 'notorious criminal'. Usually used in more formal or journalistic contexts.
رسمی. به خاطر رفتار غیراخلاقی یا نادرست بدنام بودن را نشان میدهد. در گفتار روزمره کمتر استفاده میشود نسبت به infamous.
Formal. Refers to having a bad reputation often due to immoral or dishonest behavior. Less common in everyday speech than 'infamous'.