inhibitions
اسم — مهار
احساس شرم یا محدودیتی که مانع رفتار طبیعی یا آزادانه فرد میشود.
A feeling of self-consciousness or restraint that prevents a person from acting naturally or freely.
«مهارش مانع شد از حرف زدن.»
“His inhibitions stopped him from speaking up.”
«مهارتهایش را کنار گذاشت و آزادانه رقصید.»
“She overcame her inhibitions and danced freely.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. زمانی که بر کنترل یا محدودیت تاکید باشد جایگزین inhibition میشود؛ برای خجالت کمتر مناسب است.
Formal. Can replace 'inhibition' when emphasizing control or limitation, e.g., 'her restraint prevented outburst' works; less suitable to describe personal shyness.
رایج. وقتی منظور ناراحتی اجتماعی باشد جایگزین inhibition میشود؛ برای معناهای فیزیولوژیکی یا روانشناختی مناسب نیست.
Common. Interchangeable with 'inhibition' when referring to social discomfort or reluctance, e.g., 'her shyness held her back' works; not suitable for physiological or psychological inhibition.
متضادها
اسم — مهار روانی
فرآیند روانی یا جسمانی که انگیزهها یا رفتارها را کنترل یا سرکوب میکند.
A psychological or physiological process that restrains or suppresses impulses or behaviors.
«دارو باعث مهار برخی عملکردهای مغز شد.»
“The medication caused inhibition of certain brain functions.”
«مهار انگیزههای پرخاشگرانه میتواند مفید باشد.»
“Inhibition of aggressive impulses can be beneficial.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. هنگام بحث درباره کنترل انگیزهها قابل جایگزینی است؛ مثل self-restraint.
Formal. Often used interchangeably when discussing control of impulses, e.g., 'self-restraint' is similar to psychological inhibition.
رایج در روانشناسی. وقتی به عقب راندن احساسات یا افکار اشاره دارد هممعنی است.
Common in psychology. Synonymous with inhibition when referring to pushing down thoughts or impulses, e.g., 'suppression of emotions.'