instinctive
صفت — غریزی
دارای تمایل طبیعی به انجام دادن کاری یا حس کردن چیزی بدون نیاز به فکر کردن یا یادگیری.
Having a natural tendency to act or feel a certain way without needing to think or learn.
«واکنش غریزی او محافظت از کودک بود.»
“Her instinctive reaction was to protect the child.”
«حیوانات رفتارهای غریزی برای بقا دارند.»
“Animals have instinctive behaviors to survive.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی است. به ویژگیهای موجود از بدو تولد اشاره دارد و در زمینههای علمی یا فلسفی استفاده میشود؛ عموماً جایگزین instinctive زمانی که بر منشاء طبیعی تاکید است، میشود.
Formal. Refers to qualities present from birth and often used in scientific or philosophical contexts; can generally replace 'instinctive' when emphasizing natural origin.
رایج است. تأکید بر عملهایی دارد که بدون فکر آگاهانه انجام میشوند، اغلب در توصیف رفتارهای سریع یا بدون اندیشه جایگزین instinctive میشود.
Common. Emphasizes actions done without conscious thought, often interchangeable with 'instinctive' when describing reflexive or unthinking behavior.