insulting
in·sult·ing/ɪnˈsʌltɪŋ/
in-into, towardsultleap, strike-ingpresent participle/gerund form
adjective (صفت)common
صفت — توهینآمیز
توهینآمیزتحقیرآمیز
نشاندهنده بیاحترامی یا رفتار توهینآمیز
Showing disrespect or offensive behavior
«آن یک نظر توهینآمیز بود.»
“That was an insulting comment.”
«او یک حرکت تحقیرآمیز انجام داد.»
“He made an insulting gesture.”
تفاوت با واژههای مشابه
offensive— آزاردهنده
رایج، تأکید بر ایجاد ناراحتی یا اذیت دارد؛ اغلب جایگزین insulting است.
Common, emphasizes causing hurt or annoyance; often interchangeable with insulting.
disrespectful— بیاحترامیکننده
رایج، بیشتر بر فقدان احترام تاکید دارد تا توهین مستقیم؛ گاهی جایگزین میشود.
Common, focuses on lack of respect rather than direct offense; sometimes interchangeable.