interest
اسم — علاقه
احساس تمایل نسبت به یادگیری یا شناخت درباره چیزی یا کسی.
A feeling of wanting to learn or know about something or someone.
«او علاقهی زیادی به تاریخ دارد.»
“He has a strong interest in history.”
«کتاب علاقهی او را به علم برانگیخت.»
“The book sparked her interest in science.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. زمانی که به تمایل برای دانستن اشاره دارد قابل جایگزینی است اما کنجکاوی حالت پرسشگرانهتر دارد، مثلاً «کنجکاوی او با آن داستان تحریک شد.» علاقه اما معنی کلیتر است.
Common. Interchangeable when referring to a desire to know, but 'curiosity' can imply a more spontaneous or questioning mindset, e.g. 'Her curiosity was piqued by the story.' 'Interest' is broader and more general.
روزمره. گاهی شبیه به 'interest' است اما توجه بیشتر تمرکز ذهنی است تا تمایل یا دوست داشتن، مثلاً «توجه کن» قابل جایگزینی با «علاقه نشان بده» نیست.
Common. Sometimes used similarly to 'interest' when focusing on something, but 'attention' emphasizes mental focus rather than desire or liking, e.g. 'Pay attention' is not interchangeable with 'show interest'.
اسم — سود
امتیاز یا سودی که فردی به دست میآورد، معمولاً درباره پول یا حقوق در چیزی.
The advantage or benefit someone gains, often related to money or rights in something.
«آنها ملکی را با سهم مالی مالک هستند.»
“They own property with a financial interest.”
«این سیاست از منافع کارگران حمایت میکند.»
“The policy protects the interests of the workers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/روزمره. بیشتر به سهم مالی یا حقوقی در چیزی اشاره دارد، مثلاً «او سهمی در شرکت دارد.»
Formal/common. Often refers to a financial or legal share in something, interchangeable in business contexts, e.g. 'He has a stake in the company.'
روزمره. برای سود یا منفعت به کار میرود اما گستردهتر است و همیشه به مالکیت اشاره ندارد.
Common. Can be used generally for advantage or profit, but 'benefit' is broader and may not imply ownership as 'interest' does.
متضادها
اسم — بهره
مبلغ اضافی که وامگیرنده به وامدهنده میپردازد، معمولاً درصدی از مبلغ وام.
The extra money paid by a borrower to the lender, usually a percentage of the amount borrowed.
«بانک ۵٪ سود برای وامها دریافت میکند.»
“The bank charges 5% interest on loans.”
«باید روی مبلغ وامگرفته شده بهره پرداخت کنید.»
“You must pay interest on the borrowed amount.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در زمینه مالی به نرخ درصد اشاره دارد که به بهره مرتبط است ولی برابر با آن نیست.
Formal. Often used in financial contexts to indicate the percentage charged, related but not identical to 'interest' itself.
روزمره. برای هزینهها از جمله بهره به کار میرود ولی عمومیتر است و ممکن است به هزینههای مختلف اشاره کند.
Common. Can be used for fees including interest, but 'charge' is more general and may apply to various fees.
متضادها
فعل — جلب کردن
جذب توجه کردن یا باعث شدن کسی بخواهد بیشتر بداند.
To attract attention or make someone want to know more.
«فیلم توجه بسیاری از تماشاچیان را جلب کرد.»
“The movie interested many viewers.”
«موضوع من را عمیقاً جذب کرده است.»
“The topic interests me deeply.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی چیزی توجه کسی را به طور موثر جلب میکند استفاده میشود، مثلاً «داستان مخاطب را مشغول کرد.»
Common. Used when something holds someone's attention effectively; interchangeable in contexts of focus, e.g. 'The story engaged the audience.'
رسمی/روزمره. قویتر از 'interest' است و جذب عمیق را نشان میدهد؛ وقتی کنجکاوی یا تحسین شدید است جایگزین میشود.
Formal/informal. Stronger than 'interest', implies deep attraction; can replace interest when meaning is intense curiosity or admiration.
اسم — سهم
حقوق یا مشارکت یک گروه یا طرف در موضوع حقوقی یا اقتصادی.
A group or party's rights or involvement in a legal or economic matter.
«سهامداران از منافع خود در شرکت حفاظت میکنند.»
“The shareholders protect their interests in the company.”
«وکیل برای منافع موکل خود مبارزه کرد.»
“The lawyer fought for the client's interests.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به سهم مالی یا حقوقی اشاره دارد، معمولاً در کسبوکار یا حقوق.
Formal. Refers to financial or legal shares, often used in business or legal contexts.
رسمی. گاهی به حقوق یا منافع ادعایی در مسائل حقوقی اشاره دارد.
Formal. Sometimes related to asserted rights or interests in legal contexts.