invent
فعل — اختراع کردن
چیزی را که قبلا وجود نداشته است، خلق یا طراحی کردن.
To create or design something that has never existed before.
«توماس ادیسون لامپ برق را اختراع کرد.»
“Thomas Edison invented the light bulb.”
«او نوع جدیدی ماشین اختراع کرد.»
“She invented a new kind of machine.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول است. وقتی ساختن چیزی جدید مدنظر است قابل تعویض با invent است اما create کلیتر است و شامل هنر یا ایدهها میشود؛ invent معمولا اشیاء یا مفاهیم نو را میگوید. مثلا create a story صحیح است اما invent a story بیشتر معنای ساختن دروغ را دارد.
Common. Interchangeable with 'invent' when emphasizing making something new but 'create' is broader and can include art or ideas; 'invent' specifically means new physical or conceptual things. For example, 'create a story' works but 'invent a story' can imply fabrication.
رسمی است. معمولا برای طرحریزی یا ابداع ایدهها یا برنامهها استفاده میشود و برای اختراعهای فیزیکی جایگزین نیست.
Formal. Often used for planning or inventing ideas or plans rather than physical inventions. Not interchangeable when referring to physical inventions.