knab
فعل — قاپیدن
به طور ناگهانی یا پنهانی چیزی را قاپیدن یا ربودن.
To seize, especially suddenly or stealthily; to snatch.
«جیببر سعی کرد کیف پول توریست را بدزدد.»
“The pickpocket attempted to knab the tourist's wallet.”
«او وقتی کسی نگاه نمیکرد، سریعاً یک کلوچه از بشقاب قاپید.»
“He quickly knabbed a cookie from the plate when no one was looking.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. «قاپیدن» به معنای برداشتن چیزی با سرعت و اغلب با زور است، گاهی از دست کسی. «کناب» یک واژه کمتر رایج و غیررسمیتر است. «او کیف را از دستش قاپید.» در مقابل «دزد سعی کرد ساعت را بدزدد.»
Common. 'Snatch' implies taking something quickly and often forcefully, sometimes from someone's grasp. 'Knab' is a less common, more informal variant. 'He snatched the purse from her hand.' vs. 'The thief tried to knab the watch.'
بسیار رایج. «چنگ زدن» یک اصطلاح کلی برای گرفتن سریع چیزی است، نه لزوماً با نیت بد. «کناب» معمولاً به دزدی یا گرفتن غیرقانونی اشاره دارد. «او کتش را چنگ زد و رفت.» در مقابل «جیببر سعی کرد کیف پولش را بدزدد.»
Very common. 'Grab' is a general term for taking hold of something quickly, not necessarily with ill intent. 'Knab' usually implies theft or wrongful taking. 'She grabbed her coat and left.' vs. 'The pickpocket tried to knab his wallet.'