noun (اسم)formal
اسم — بلندمرتبه بودن
بلندمرتبه بودناقتدار
خصوصیت خیلی بالا بودن در جایگاه، مقام یا شخصیت؛ بزرگی.
The quality of being very high in position, dignity, or character; greatness.
«بلندمرتبه بودن کوه کوهنوردان را شگفتزده کرد.»
“The loftiness of the mountain amazed the hikers.”
«بلندمرتبه بودن او در شخصیت، احترامبرانگیز بود.»
“Her loftiness in character earned respect.”
تفاوت با واژههای مشابه
height— ارتفاع
رایج. به ارتفاع فیزیکی یا مجازی اشاره دارد؛ «loftiness» رسمیتر و انتزاعیتر است.
Common. Refers to physical or figurative height; 'loftiness' is more formal and abstract.
grandeur— عظمت
رسمی. بر شکوه و احترام تأکید دارد، شبیه به loftiness.
Formal. Emphasizes impressive dignity or splendor, similar to loftiness.