mannered
صفت — متظاهر
دارای رفتاری خاص، اغلب به معنی رفتار تصنعی یا ساختگی.
Having a specified manner; often implying artificial or affected behavior.
«گفتار بیش از حد تصنعی او باعث شد غیرصادق به نظر برسد.»
“His overly mannered speech made him seem insincere.”
«او ادب نسبتاً تصنعی او را خستهکننده یافت.»
“She found his rather mannered politeness tiresome.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای نمایش متظاهرانه یا غیرطبیعی احساسات یا رفتار، اغلب برای تحت تاثیر قرار دادن دیگران. در توصیف رفتار تصنعی با 'mannered' قابل تعویض است. 'خنده متأثرش آزاردهنده بود.'
Common. Implies a pretentious or unnatural display of feeling or behavior, often to impress others. Interchangeable with 'mannered' when describing artificial behavior. 'Her affected laugh was annoying.'
رایج. چیزی که واقعی یا طبیعی نیست و اغلب به معنای عدم خودانگیختگی است. 'ادب مصنوعی او ناخوشایند بود.' میتواند برای رفتار استفاده شود اما گستردهتر از 'mannered' است.
Common. Describes something not genuine or natural, often implying a lack of spontaneity. 'His artificial politeness was off-putting.' Can be used for behavior but is broader than 'mannered'.