mastership
mas·ter·ship/ˈmɑːstərˌʃɪp/
masterone with control or skill-shipstate, condition, or skill
noun (اسم)formal
اسم — استادی
استادیتسلط
وضعیت یا مقام استاد بودن یا تسلط داشتن
The state or position of being a master or having mastery
«تسلط او بر موضوع شگفتانگیز بود.»
“His mastership of the subject was impressive.”
«او پس از سالها تحصیل به استادی رسید.»
“She achieved mastership after years of study.”
تفاوت با واژههای مشابه
mastery— تسلط
رایج. در متون امروزی معمولا به جای mastership از mastery استفاده میشود.
Common. Often used interchangeably with mastership in modern contexts.