miscreant
اسم — بزهکار
فردی که بدرفتاری میکند یا به نحوی قانون را زیر پا میگذارد.
A person who behaves badly or in a way that breaks the law.
«پلیس به سرعت آن تبهکار را دستگیر کرد.»
“The police quickly apprehended the miscreant.”
«او به دلیل شوخیهای مداومش به عنوان یک شرور محلی شناخته میشد.»
“He was known as a local miscreant due to his constant pranks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/ادبی. اغلب برای توصیف شخصیتی در داستان یا کسی که کاملاً شرور تلقی میشود، استفاده میشود. 'Miscreant' بیشتر در مورد رفتار بد عمومی یا جرمهای کوچک است، کمتر در مورد شرارت بزرگ. 'یک شرور کتاب کمیک' در مقابل 'یک بزهکار خردهپا'.
Common/Literary. Often used to describe a character in a story or someone seen as entirely evil. 'Miscreant' is more about general bad behavior or petty crime, less about grand evil. 'A comic book villain' vs. 'A petty miscreant'.
تا حدودی قدیمی/ادبی. به معنای فردی نادرست یا بیوجدان است. 'Miscreant' میتواند به طیف وسیعتری از رفتارهای بد اشاره کند، در حالی که 'scoundrel' اغلب بر فریب یا فساد اخلاقی تأکید دارد.
Slightly dated/Literary. Implies a dishonest or unscrupulous person. 'Miscreant' can refer to a wider range of bad behavior, whereas 'scoundrel' often emphasizes deceit or moral depravity.