verb (فعل)commonpast (گذشته): mutteredpast participle (مفعولی): muttered-ing (حال): muttering3rd (سوم): mutters
فعل — زن زمزمه کردن
زن زمزمه کردنغرغر کردن
به آرامی و نامشخص صحبت کردن، اغلب به صورت نارضایتی
Speaking in a low, unclear, or quiet voice, often complaining
«او آرام با خودش زمزمه میکرد.»
“He was muttering to himself quietly.”
«او غرغرهایی درباره صدا کرد.»
“She muttered complaints about the noise.”
تفاوت با واژههای مشابه
murmuring— زمزمه کردن
رایج. صحبت آرام مشابه، معمولاً نرمتر یا پیوستهتر از muttering.
Common. Similar low speech, often softer or more continuous than muttering.
grumbling— غر زدن
رایج. نشاندهنده نارضایتی؛ وقتی لحن منفی باشد قابل جایگزین است.
Common. Shows dissatisfaction; can replace muttering when tone is negative.