adjective (صفت)technical
صفت — قابل مقابل قرار گرفتن
قابل مقابل قرار گرفتنقابل مقابل بودن
قابلیت قرار گرفتن در روبرو یا مقابل چیزی، بهویژه در مورد انگشت شست که میتواند با انگشتان تماس داشته باشد.
Capable of being placed opposite or facing something, especially referring to thumbs that can touch the fingers.
«انسانها انگشت شست قابل مقابل برای گرفتن اشیا دارند.»
“Humans have opposable thumbs for grasping objects.”
«انگشتان قابل مقابل امکان گرفتن و کار با اشیا را بهتر میکنند.»
“Opposable fingers allow better grip and manipulation.”
تفاوت با واژههای مشابه
contrary— مخالف
رسمی. به معنی مخالف یا متضاد؛ همیشه قابلجایگزین نیست به جز در معانی انتزاعی.
Formal. Means opposite or conflicting; not always interchangeable except in abstract senses.