صفت — بهموقع
اتفاق افتاده در زمانی که برای کاری خاص بسیار مناسب یا بهموقع است.
Happening at a time that is especially suitable or convenient for a particular purpose.
«او در لحظهای بهموقع رسید تا کمک کند.»
“He arrived at an opportune moment to help.”
«باران درست موقع مناسبی برای پیکنیک بند آمد.»
“The rain stopped at an opportune time for the picnic.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بیشتر موارد که بر زمانبندی خوب تأکید دارد، جایگزین opportune میشود — مثال: «تصمیم بهموقع».
Common. Interchangeable with 'opportune' in most contexts emphasizing good timing — e.g., 'a timely decision.'
رسمی. وقتی شرایط مثبت یا امیدوارکننده مدنظر است به کار میرود؛ همیشه قابل جایگزینی نیست — «موقعیت مبارک» و «موقعیت بهموقع» تفاوت دارند.
Formal. Used when implying a positive or promising situation; not always interchangeable — 'an auspicious occasion' vs. 'an opportune occasion'.
روزمره/غیررسمی. بیشتر بر راحتی تأکید دارد تا زمانبندی ایدهآل؛ وقتی راحتی مهم است جایگزین میشود ولی همیشه دقیقاً همان معنی نیست.
Common/informal. Focuses more on ease rather than ideal timing; can replace opportune when emphasizing comfort — not always identical in meaning.