صفت — دارای سوراخ
دارای سوراخهای منظم که برای عبور یا جداکردن آسان ایجاد شده است.
Having a series of holes punched through something, often to allow easy separation or passage of air or liquid.
«کاغذ سوراخدار جداکردن صفحات را آسان میکند.»
“The perforated paper makes it easy to tear out pages.”
«او یک ژاکت چرمی سوراخدار برای تهویه پوشیده بود.»
“He wore a perforated leather jacket for ventilation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای داشتن سوراخهایی است که معمولاً با سوراخکردن ایجاد شدهاند؛ در مورد اشیاء فیزیکی با perforated قابل جایگزینی است.
Common. Means having holes made through, often by piercing or punching; interchangeable with 'perforated' in physical objects.
روزمره. معمولاً به سوراخی اشاره دارد که بهطور تصادفی یا مضر ایجاد شده مثل لاستیک پنچر، برخلاف perforated که معمولاً منظّم و عمدی است.
Everyday. Usually implies a hole made accidentally or damagingly, e.g. a punctured tire, unlike 'perforated' which is often intentional and regular.