صفت — فیزیوگنمیک
مربوط به فیزیوگنومی، یعنی ارزیابی شخصیت یا ویژگیهای فرد از روی ظاهر بیرونی او، به ویژه چهره.
Relating to physiognomy, the assessment of a person's character or personality from their outer appearance, especially the face.
«مطالعات فیزیوگنمیک در محافل شبهعلمی رایج بود.»
“Physiognomic studies were popular in pseudo-scientific circles.”
«او رویکردی چهرهشناسانه برای قضاوت افراد داشت.»
“He had a physiognomic approach to judging people.”
تفاوت با واژههای مشابه
عمومی/توصیفی. 'چهرهای' به صورت مربوط میشود، اما مفهوم قضاوت شخصیت از روی آن را ندارد. 'فیزیوگنمیک' به طور خاص به این عمل ارزیابی شخصیت اشاره دارد.
General/descriptive. 'Facial' relates to the face, but does not carry the same implication of judging character from it. 'Physiognomic' is highly specific to this act of character assessment.