quarantining
quar·an·tine·ing/ˈkwɒrənˌtiːnɪŋ/
quarantineperiod of isolation to prevent disease spread-ingpresent participle suffix
verb (فعل)commonpast (گذشته): quarantinedpast participle (مفعولی): quarantined-ing (حال): quarantining3rd (سوم): quarantines
فعل — قرنطینه کردن
قرنطینه کردن
اسم مفعول حال قرنطینه؛ عمل جدا کردن افراد یا حیوانات برای جلوگیری از انتقال بیماری.
Present participle of quarantine; the act of isolating people or animals to prevent disease transmission.
«آنها بیماران بیمار را در قرنطینه قرار میدهند.»
“They are quarantining the sick patients.”
«قرنطینه کردن به توقف انتشار ویروس کمک میکند.»
“Quarantining helps stop the virus spread.”
تفاوت با واژههای مشابه
isolating— جداسازی
رایج؛ در زمینه پزشکی قابل تعویض است؛ 'quarantining' خاص کنترل بیماری است.
Common; interchangeable in medical or health contexts; 'quarantining' specifically for contagion control.