rebut
فعل — رد کردن
رد کردن یا مخالفت با یک ادعا یا گفته به وسیله ارائه شواهد یا استدلال.
To deny or contradict a statement or accusation by presenting evidence or argument.
«او با شواهد قوی اتهامات را رد کرد.»
“She rebutted the accusations with strong evidence.”
«وکلا بهخوبی ادعای شاهد را رد کرد.»
“The lawyer rebutted the witness's claim effectively.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی میخواهیم یک استدلال را کاملاً رد کنیم جایگزین rebut میشود؛ rebut کمی کلیتر و به معنی مخالفت یا تأیید نکردن است.
Formal. Can replace 'rebut' when disproving an argument entirely; 'rebut' is broader and may just oppose or contradict.
روزمره/غیررسمی. وقتی بخواهیم بگوییم چیزی درست نیست جایگزین rebut میشود ولی جنبه استدلالی ندارد.
Common/informal. Can be used instead of 'rebut' when explicitly stating something is not true, but lacks the argumentative aspect.