noun (اسم)formal
اسم — پر بودن
پر بودناشباعکفایت
حالتی که در آن چیزی کاملاً پر یا تامین شده باشد.
The state of being fully supplied or filled.
«بعد از ضیافت، پر بودن او واضح بود.»
“His repletion after the feast was evident.”
«اشباع اکسیژن در خون حیاتی است.»
“Repletion of oxygen in the blood is critical.”
تفاوت با واژههای مشابه
fullness— پر بودن
رایج. حالتی که پر بودن را تأکید میکند ولی کمی غیررسمیتر است.
Common. Emphasizes the state of being full but can be slightly less formal.
saturation— اشباع
رسمی. به ویژه در زمینه علمی یا فنی برای نشان دادن پر شدن کامل به کار میرود.
Formal. Used especially in scientific or technical contexts to denote complete filling.