reprobate
rep·ro·bate/ˈrɛprəˌbeɪt/
re-again or intensifyingprobateto prove or test
1noun (اسم)formalplural (جمع): reprobates
اسم — بیتقوا
بیتقواشرورفاسد
فردی که از نظر اخلاقی فاقد اصول یا شرور است.
A person morally unprincipled or wicked.
«او توسط همسایهها به عنوان فرد بیتقوا شناخته میشد.»
“He was known as a reprobate by his neighbors.”
«داستان شخصیتی جذاب اما بدذات دارد.»
“The story features a charming reprobate.”
تفاوت با واژههای مشابه
scoundrel— آدم پست
غیررسمی. فرد شرور یا دونپای؛ از reprobate شدیدتر است.
Informal. A wicked or dishonorable person; harsher than reprobate.
متضادها
2adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more reprobatesuperlative (عالی): most reprobate
صفت — بیتقوا
بیتقواشرورفاسد
اخلاقاً فاقد اصول یا فاسد.
Morally unprincipled or depraved.
«او زندگی بیتقوایی داشت.»
“He led a reprobate life.”
«رفتار شرورانه همه را شوکه کرد.»
“The reprobate behavior shocked everyone.”