فعل — تنفس کرد
تنفس کردن؛ هوا را به داخل و خارج ریهها هدایت کردن.
Breathed; took air in and out of the lungs.
«آن حیوان به آرامی در قفس تنفس کرد.»
“The animal respired quietly in its cage.”
«قبل از شروع تمرین، عمیق نفس کشید.»
“She respired deeply before starting the exercise.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. در اکثر مواقع با respired قابل جایگزین است. breathed معمولیتر است و respired رسمیتر و علمیتر.
Common. Interchangeable with 'respired' in most contexts since both mean to take air in and out of the lungs. 'Breathed' is everyday; 'respired' more formal or scientific.
رسمی/تخصصی. فقط دمیدن هوا را میرساند، نه کل فرایند تنفس. همیشه جایگزین respired نیست.
Formal/technical. Means taking air in only, not the full breathing cycle. Not always interchangeable as 'respired' includes exhaling.