rightness
اسم — صحت
کیفیت یا حالت درست، صحیح یا قابل توجیه بودن از نظر اخلاقی.
The quality or state of being morally good, correct, or justifiable.
«او حس قوی از درستی در مورد انتخابهایش داشت.»
“He had a strong sense of rightness about his choices.”
«حقانیت هدف آنها بسیاری را الهام بخشید.»
“The rightness of their cause inspired many.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی به دقت یا رعایت واقعیتها/قوانین اشاره دارد، قابل تعویض است. 'صحیح بودن پاسخ او' درست است. با این حال، 'rightness' اغلب بار اخلاقی قویتری دارد که 'correctness' ممکن است نداشته باشد. 'حقانیت اعمال او' به معنای توجیه اخلاقی است، در حالی که 'صحیح بودن اعمال او' میتواند به سادگی به معنای پیروی از پروتکل باشد.
Everyday. Interchangeable when referring to accuracy or adherence to facts/rules. 'The correctness of his answer' works. However, 'rightness' often carries a stronger moral or ethical connotation, which 'correctness' might lack. 'The rightness of his actions' implies moral justification, while 'the correctness of his actions' could simply mean they followed protocol.
رسمی/انتزاعی. در حالی که به درستی اخلاقی مربوط میشود، 'عدالت' مفهومی گستردهتر است که به انصاف و درستکاری اخلاقی، اغلب در بستر حقوقی یا اجتماعی، اشاره دارد. 'حقانیت تصمیم' به سلامت اخلاقی آن اشاره دارد، در حالی که 'عدالت تصمیم' به انصاف آن در معنای وسیعتر اشاره دارد. برای صحیح بودن ساده قابل تعویض نیست.
Formal/abstract. While related to moral rightness, 'justice' is a broader concept referring to fairness and moral righteousness, often in a legal or societal context. 'The rightness of the decision' refers to its moral soundness, while 'the justice of the decision' refers to its fairness in a wider sense. Not interchangeable for simple correctness.