adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): rightfulersuperlative (عالی): rightfulest
صفت — قانونی
قانونیحقدار
دارای حق قانونی یا ادعای درست و منصفانه.
Having a legitimate or just claim or ownership.
«او مالکیت قانونیاش را ادعا کرد.»
“He claimed his rightful inheritance.”
«او کیف گمشده مالک قانونی را بازگرداند.»
“She returned the rightful owner’s lost wallet.”
تفاوت با واژههای مشابه
legitimate— قانونی
رسمی. معمولا در زمینههای قانونی یا رسمی به کار میرود و هنگام تأکید بر قانونی بودن قابل جایگزینی است.
Formal. Often used in legal or official contexts, interchangeable when emphasizing legality.
just— عادلانه
رایج. تأکید بر عدالت دارد، وقتی عدالت مورد نظر است جایگزین rightful میشود.
Common. Emphasizes fairness, interchangeable with ‘rightful’ when fairness is the focus.