صفت — قدیس
به طور رسمی به عنوان قدیس شناخته شده؛ تقدیس شده.
Officially recognized as a saint; canonized.
«پاپ قدیس ژان پل دوم بسیار مورد احترام بود.»
“The sainted Pope John Paul II was greatly revered.”
«مادربزرگ قدیس او همیشه نصیحتهای خردمندانه میداد.»
“Her sainted grandmother always offered wise advice.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. در بافتهای مذهبی، هنگام اشاره به فرآیند رسمی قدیس شناختن یک فرد، کاملاً قابل تعویض است.
Formal/Religious. Exactly interchangeable in religious contexts when referring to the official process of making someone a saint.
روزمره. اصطلاحی گستردهتر، به قداست عمومی اشاره دارد، نه لزوماً تقدیس رسمی. یک قدیس مقدس است، اما هر فرد مقدسی تقدیسشده نیست.
Everyday. Broader term, refers to general holiness, not necessarily official canonization. A saint is holy, but not every holy person is sainted.
صفت — پاکنهاد
فوقالعاده خوب یا بافضیلت تلقی شده، اغلب با کنایه یا اغراق.
Regarded as exceptionally good or virtuous, often with a hint of irony or exaggeration.
«ظاهراً برادر قدیس من هرگز کار اشتباهی نمیکند.»
“My sainted brother never does anything wrong, apparently.”
«او از مادر قدیس خود صحبت کرد که همیشه دیگران را در اولویت قرار میداد.»
“She spoke of her sainted mother, who always put others first.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به داشتن استانداردهای اخلاقی بالا اشاره دارد، اما بدون کنایه یا اغراق جزئی که 'sainted' گاهی در این معنای غیررسمی دارد.
Everyday. Refers to having high moral standards, but without the slight irony or exaggeration that 'sainted' can sometimes carry in this informal sense.