فعل — آه کشید
نفس عمیق و طولانی از روی غم، آسودگی خاطر یا خستگی کشیدن و صدایش را درآوردن.
Emitted a long, deep, audible breath, often indicating sadness, relief, or weariness.
«او با آسودگی خاطر آه عمیقی کشید که امتحان تمام شده بود.»
“She sighed deeply, relieved that the exam was over.”
«او با دیدن انبوه مدارک روی میزش آهی کشید.»
“He sighed at the mountain of paperwork on his desk.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمول. درد، ناامیدی یا عدم تأیید را با صدای بلندتر از آه نشان میدهد. در مورد آسودگی خاطر یا خستگی ساده جایگزین نمیشود.
Common. Expresses pain, despair, or disapproval, often louder than a sigh. Not interchangeable if the emotion is relief or simple weariness. 'He groaned in pain' works, 'She groaned with relief' doesn't quite fit as well as 'sighed'.
معمول. اصطلاح عمومی برای دم و بازدم. فقط در متون ادبی و شاعرانه خاص که عمیق بودن نفس معنی آه را میدهد قابل تعویض است.
Common. A general term for taking air in and out. Interchangeable only in very specific poetic or literary contexts where the deepness of the breath implies a sigh. 'He breathed a sigh of relief' works, but 'He just breathed' doesn't mean he sighed.