اسم — گناهکار
کسی که مرتکب گناه یا خلاف اخلاق یا دین میشود.
A person who commits a moral wrongdoing or violates a religious law.
«بسیاری از گناهکاران به دنبال بخشش هستند.»
“Many sinners seek forgiveness.”
«او اعتراف کرد که یک گناهکار است.»
“He admitted he was a sinner.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در مواقع کلی مربوط به خطا جایگزین sinner میشود ولی بار معنایی دینی ندارد، مثلاً wrongdoer در جامعه و sinner در نظر خدا.
Formal. Can replace 'sinner' in general contexts of wrongdoing but lacks religious connotation, e.g., 'a wrongdoer in society' vs. 'a sinner before God'.
رسمی/ادبی. تأکید بر شکستن قانون دارد، در زمینه دینی قابل جایگزینی است ولی در مکالمه روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal/literary. Emphasizes breaking rules, can replace 'sinner' in religious contexts but less common in everyday speech.