verb (فعل)commonpast (گذشته): sparkledpast participle (مفعولی): sparkled-ing (حال): sparkling3rd (سوم): sparkles
فعل — میتابد
میتابدجلوهگری میکند
شخص سوم مفرد زمان حال sparkle؛ با نورهای درخشان تابیدن.
Third-person singular present of sparkle; to shine with flashes of light.
«ستارگان شب هنگام روشن میدرخشند.»
“The stars sparkle brightly at night.”
«چشمانش از خوشحالی میدرخشیدند.»
“Her eyes sparkle with happiness.”
تفاوت با واژههای مشابه
shines— میدرخشد
رایج. معنای مشابه، منتشر کردن نور یا روشنایی.
Common. Similar meaning, to emit light or brightness.