splendent
صفت — درخشان
درخشان به طور خیرهکننده؛ بسیار روشن یا تابنده.
Shining brilliantly; very bright or radiant.
«تاج با جواهرات درخشان تزئین شده بود.»
“The crown was adorned with splendent jewels.”
«ماهی تابان آسمان شب را روشن کرد.»
“A splendent moon illuminated the night sky.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/رسمی. تقریباً با 'splendent' قابل جایگزینی است، اما 'resplendent' اغلب به نمایش پر زرق و برق و چشمگیر رنگ یا تزئینات اشاره دارد، نه فقط روشنایی. 'یک لباس باشکوه' در مقابل 'یک ستاره درخشان'.
Literary/formal. Almost interchangeable with 'splendent', but 'resplendent' often suggests a rich, impressive display of color or ornamentation, not just brightness. 'A resplendent gown' versus 'a splendent star'.
رسمی/علمی. بر ساطع کردن نور، اغلب به طور پیوسته و ملایم، تأکید دارد، نه فقط بازتاب آن یا درخشش شدید. 'رنگ نورانی' در مقابل 'یک الماس درخشان'.
Formal/scientific. Emphasizes emitting light, often steadily and softly, rather than just reflecting it or being intensely bright. 'Luminous paint' vs. 'a splendent diamond'.