فعل — دوزدن
گذشتهی فعل زدن یا فرو کردن جسم نوکتیز به کسی یا چیزی.
Past tense of stab: to push a pointed weapon into someone or something.
«او دزد را با چاقو زد.»
“He stabbed the thief with a knife.”
«او هنگام سرقت زخمی شد.»
“She was stabbed during the robbery.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تأکید روی ایجاد سوراخ با جسم نوکتیز باشد جایگزین مناسبی است؛ اما همیشه خشونتآمیز نیست.
Common. Interchangeable when the emphasis is on making a hole with a sharp object; not always implying violence. For example, 'pierced the skin' works, but 'pierced someone in a fight' is less common.
رسمی. تأکید بر حرکت سریع و پرقدرت است. در بعضی مواقع جایگزین stab میشود، اما در مکالمه روزمره درباره خشونت کمتر کاربرد دارد.
Formal. Emphasizes a quick, forceful push with a pointed object. Can replace 'stab' in some contexts, e.g. 'he thrust the knife into the door', but not in daily conversation about violent acts.