stanch
/stɑːntʃ/
verb (فعل)formalpast (گذشته): stanchedpast participle (مفعولی): stanched-ing (حال): stanching3rd (سوم): stanches
فعل — بستن
بستنمتوقف کردن
جریان مایع، بهخصوص خون، را متوقف یا محدود کردن.
To stop or restrict the flow of a liquid, especially blood.
«آنها برای بستن خونریزی از باند استفاده کردند.»
“They used a bandage to stanch the bleeding.”
«اقدام سریع میتواند جریان زخم را متوقف کند.»
“Quick action can stanch the wound’s flow.”
تفاوت با واژههای مشابه
stem— مهار کردن
رسمی. به معنای متوقف کردن چیزی نامطلوب، در مورد خونریزی جایگزین stanch میشود.
Formal. Means to stop something undesirable, interchangeable with 'stanch' in bleeding contexts.