adjective (صفت)formal
صفت — تحملکننده
تحملکنندهتوانمند در مقابله
توانایی یا تحمل انجام کاری ناخوشایند یا دشوار را داشتن.
Having the capacity or tolerance to endure something unpleasant or difficult.
«او تحمل بالایی دارد و انتقاد را خوب میپذیرد.»
“She is big-stomached and can handle criticism well.”
«او تحمل کافی برای مواجهه با سوالات سخت را ندارد.»
“He's not stomached enough to face tough questions.”
تفاوت با واژههای مشابه
tolerant— بردبار
صفت رایج به معنای تحملکردن؛ در تحمل سختیها با stomached مشترک است.
Common adjective meaning able to endure; overlaps with stomached in enduring difficulties.