suffice
suf·fice/səˈfaɪs/
verb (فعل)formalpast (گذشته): sufficedpast participle (مفعولی): sufficed-ing (حال): sufficing3rd (سوم): suffices
فعل — کافی بودن
کافی بودنبس بودن
کافی یا مناسب بودن برای هدفی خاص
To be enough or adequate for a particular purpose
«یک مثال فعلاً کافی خواهد بود.»
“One example will suffice for now.”
«توضیح کوتاه باید کافی باشد.»
“A brief explanation should suffice.”