suspicious
صفت — مشکوک
داشتن یا نشان دادن تردید یا بیاعتمادی به کسی یا چیزی؛ باعث ایجاد شک و سوءظن شدن
Having or showing a distrust of someone or something; causing doubt or mistrust
«او نسبت به مهربانی ناگهانی او مشکوک شد.»
“She felt suspicious about his sudden kindness.”
«پلیس بستهای مشکوک در ماشین پیدا کرد.»
“The police found a suspicious package in the car.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی روی تردید یا شک تأکید باشد جایگزین میشود اما کمتر به بیاعتمادی مربوط است.
Everyday. Can replace 'suspicious' when emphasizing uncertainty or skepticism but is less about distrust. E.g., 'He gave a doubtful look' works, but 'He gave a suspicious look' is more about mistrust.
رسمی. بیشتر برای شک به صحت مطلب است و کمتر برای بیاعتمادی به افراد استفاده میشود.
Formal. Often used when doubting truth or validity, less personal distrust. 'She was skeptical of his story' works; less used for people’s motives.