adjective (صفت)formal
صفت — دارای رتبه رسمی
دارای رتبه رسمیدارای استخدام دائمی
دارای وضعیت استخدام دائمی، خصوصاً در موقعیتهای دانشگاهی.
Having permanent employment status, especially in academic positions.
«او استاد با رتبه رسمی دانشگاه است.»
“She is a tenured professor at the university.”
«اساتید دارای رتبه رسمی امنیت شغلی دارند.»
“Tenured faculty have job security.”
تفاوت با واژههای مشابه
permanent— دائمی
رایج. تأکید بر استخدام یا موقعیت پایدار دارد.
Common. Emphasizes lasting employment or position.