terminate
فعل — خاتمه دادن
پایان دادن یا خاتمه دادن به چیزی.
To bring something to an end or stop it.
«شرکت تصمیم گرفت قرارداد را زودتر خاتمه دهد.»
“The company decided to terminate the contract early.”
«برنامه پس از انجام این کار پایان مییابد.»
“The program will terminate after completing this task.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً در معنای پایان دادن به چیزی به جای terminate استفاده میشود، مخصوصاً برای رویدادها یا فرایندها. terminate در قرارداد رسمیتر است.
Common. Generally interchangeable with 'terminate' when referring to finishing something, especially events or processes. 'Terminate a contract' is more formal than 'end a contract'.
رسمی. معمولاً برای توقف فعالیت یا فرآیند به کار میرود. در متون رسمی به جای terminate استفاده میشود.
Formal. Usually used for stopping actions or processes. Can replace 'terminate' in formal contexts, e.g., 'cease operations'.