undignified
un·dig·ni·fied/ˌʌnˈdɪɡnɪfaɪd/
un-negation / notdignifiedhaving or showing dignity
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more undignifiedsuperlative (عالی): most undignified
صفت — ناشایسته
ناشایستهبیوقار
فاقد شان و وقار؛ رفتاری شرمآور یا تحقیرآمیز.
Lacking dignity or showing behavior that is embarrassing or shameful.
«رفتار بیوقارش همه را ناراحت کرد.»
“His undignified behavior upset everyone.”
«زمین خوردنش بیوقار اما خندهدار بود.»
“The fall was undignified but funny.”
تفاوت با واژههای مشابه
shameful— شرمآور
رایج. نشاندهنده رفتاری که باعث شرم میشود، کمی قویتر از undignified است.
Common. Indicates behavior causing shame, closely related but stronger than 'undignified'.