adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more untrustfulsuperlative (عالی): most untrustful
صفت — بیاعتماد
بیاعتمادمشکوک
غیرمطمئن یا گرایش به اعتماد نداشتن؛ مشکوک یا دچار تردید.
Not trusting or inclined to trust; suspicious or doubtful.
«او به غریبهها اعتماد نداشت.»
“She was untrustful of strangers.”
«طبیعت بیاعتماد او باعث مشکلات شد.»
“His untrustful nature caused problems.”
تفاوت با واژههای مشابه
suspicious— مشکوک
رایج. زمانی که درباره صداقت یا نیت دیگران تردید وجود دارد استفاده میشود.
Common. Used when doubting others’ honesty or intentions.
distrustful— بیاعتماد
رایج. بر نبود اعتماد یا شک تاکید دارد.
Common. Emphasizes lack of trust or skepticism.