adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more trustfulsuperlative (عالی): most trustful
صفت — بااعتماد
بااعتمادمطمئن
داشتن یا نشان دادن اعتماد و اطمینان به دیگران.
Having or showing trust and confidence in others.
«او طبیعتی بااعتماد دارد و به مردم ایمان دارد.»
“She has a trustful nature, believing in people.”
«کودکان بااعتماد در خانههای خود احساس امنیت میکنند.»
“Trustful children feel safe in their homes.”
تفاوت با واژههای مشابه
trusting— مطمئن
متداول. به معنی نشان دادن اعتماد آسان است؛ trustful کمتر رایج اما در معنی و رسمیت مشابه است.
Common. Means showing trust easily; 'trustful' is less common but similar in meaning and formality.