vociferating
فعل — فریاد زدن
با صدای بلند و با حرارت فریاد زدن، شکایت کردن یا بحث کردن. (وجه وصفی فعلی فعل vociferate)
To shout, complain, or argue loudly and vehemently. (present participle of vociferate)
«او با صدای بلند علیه بیعدالتی که احساس میکرد، اعتراض میکرد.»
“He was vociferating against the injustice he felt.”
«معترضان به فریاد زدن خواستههای خود ادامه دادند.»
“The protestors continued vociferating their demands.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به ایجاد صدای بلند با صدا اشاره دارد، مستقیماً قابل جایگزینی است. 'Vociferating' شور و اشتیاق بیشتری را نسبت به صرفاً 'shouting' القا میکند.
Common. Directly interchangeable when referring to making a loud noise with one's voice. 'Vociferating' implies more vehemence or passion than simply 'shouting'.
رایج. به معنای صحبت کردن طولانی با عصبانیت یا اشتیاق زیاد، اغلب بدون منطق زیاد است. 'Vociferating' میتواند بخشی از 'ranting' باشد اما لزوماً به معنای یک سخنرانی طولانی نیست.
Common. Implies speaking at length in an angry or impassioned manner, often without much logic. 'Vociferating' can be part of 'ranting' but doesn't necessarily imply a long speech.