ranting
rant·ing/ˈræn.tɪŋ/
rantto speak or shout in an angry, impassioned way-ingpresent participle, action or process
verb (فعل)commonpast (گذشته): rantedpast participle (مفعولی): ranted-ing (حال): ranting3rd (سوم): rants
فعل — داد و فریاد کردن
داد و فریاد کردنغر زدن
صحبت کردن یا فریاد زدن با عصبانیت و صدای بلند، معمولاً طولانی و بدون وقفه.
Speaking or shouting angrily and loudly, often at length and without interruption.
«او درباره خدمات بد داد و فریاد میکرد.»
“He was ranting about the bad service.”
«او ساعتها با عصبانیت و بلندی صحبت میکند.»
“She spends hours ranting on the phone.”
تفاوت با واژههای مشابه
blustering— پر سر و صدا صحبت کردن
غیررسمی. صحبتهای پر سر و صدا که ممکن است تهدیدهای توخالی یا خودستایی باشد.
Informal. Similar angry or loud talking but may imply empty threats or boasting. 'He was blustering about the unfairness.'