verb (فعل)formalpast (گذشته): wakenedpast participle (مفعولی): wakened-ing (حال): wakening3rd (سوم): wakens
فعل — بیدار کردن
بیدار کردنآگاه کردن
باعث بیدار شدن خود یا دیگران شدن.
To cause to stop sleeping; to awaken someone or oneself.
«صدا مرا از چرت بیدار کرد.»
“The noise wakened me from my nap.”
«او زود بیدار شد تا روزش را شروع کند.»
“She wakened early to start her day.”
تفاوت با واژههای مشابه
awake— بیدار شدن
رسمی/شعری. معمولا قابل تعویض اما awake بیشتر لازم نیست مفعول داشته باشد، در حالی که waken معمولاً مفعول دارد.
Formal/poetic. Often interchangeable but 'awake' can be intransitive, 'waken' is usually transitive.