فعل — ناله کردن
صدایی کوتاه، ضعیف و ناله مانند از ترس، درد یا نارضایتی درآوردن.
Make a series of low, weak sounds expressive of fear, pain, or discontent.
«سگ وقتی پایش آسیب دید ناله کرد.»
“The dog whimpered when its paw was hurt.”
«او از ترس در تاریکی زیر لب گریه میکرد.»
“He whimpered with fear in the dark.”
تفاوت با واژههای مشابه
صدای عمیقتر و اغلب طولانیتر ناشی از درد یا رنج، یا گاهی لذت را بیان میکند. شدیدتر و پایدارتر از 'whimper' است. 'She moaned in pain' متداول است، در حالی که 'He whimpered softly' شدت کمتری را نشان میدهد.
Expresses deeper, often prolonged sounds of pain or suffering, or sometimes pleasure. It's more intense and sustained than 'whimper'. 'She moaned in pain' is typical, whereas 'He whimpered softly' suggests less intensity.
با یک سری نفسهای کوتاه و تشنجی گریه کردن. 'Sob' به گریه شدیدتر و شنیدنیتر اشاره دارد تا 'whimper' که آرامتر و کنترلشدهتر است. 'She sobbed uncontrollably' در مقابل 'The puppy whimpered quietly'.
To cry with a series of short, convulsive gasps. 'Sob' implies more intense and audible crying than 'whimper', which is quieter and more controlled. 'She sobbed uncontrollably' versus 'The puppy whimpered quietly'.