فعل — وقت گذرانی
عمل گذراندن وقت، به خصوص به روشی آرام و دلپذیر؛ باعث شدن که (وقت) به خوشی بگذرد.
The act of passing time, especially in a leisurely or pleasant way; to cause (time) to pass agreeably.
«او بعدازظهر را با وقت گذرانی کنار دریاچه سپری کرد.»
“She spent the afternoon whiling away the hours by the lake.”
«وقت گذرانی با دوستان همیشه لذتبخش است.»
“Whiling time with friends is always enjoyable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح عمومی برای گذر زمان. 'Whiling away' به طور خاص به تلاشی آگاهانه و اغلب دلپذیر برای گذراندن وقت اشاره دارد. 'He passed the time reading' رایج است. 'He was whiling away the hours reading' توصیفیتر از ماهیت تفریحی آن است.
Common. A general term for time passing. 'Whiling away' specifically implies a conscious, often pleasant, effort to make time pass. 'He passed the time reading' is common. 'He was whiling away the hours reading' is more descriptive of the leisurely nature.
منفی/غیررسمی. اغلب به معنای هدر دادن وقت یا بیحاصل بودن است. 'Whiling' لزوماً این مفهوم منفی را ندارد؛ میتواند راهی مفید یا آرامشبخش برای گذراندن وقت باشد. 'He was idling at home' به معنای هیچ کار مفیدی نکردن است، 'He was whiling away the afternoon with a book' به معنای آرامش لذتبخش است.
Negative/Informal. Often implies wasting time or being unproductive. 'Whiling' doesn't necessarily carry this negative connotation; it can be a productive or relaxing way to spend time. 'He was idling at home' suggests doing nothing useful, 'He was whiling away the afternoon with a book' suggests enjoyable relaxation.