accomplice
اسم — همدست
شخصی که به فرد دیگری در انجام جرم یا کار نادرست کمک میکند.
A person who helps someone else commit a crime or wrongdoing.
«او به عنوان همدست در سرقت دستگیر شد.»
“He was arrested as an accomplice in the robbery.”
«همدست به برنامهریزی جرم کمک کرد.»
“The accomplice helped plan the crime.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. معمولا به طور طنزآمیز برای کسی که در شیطنت همکاری میکند به کار میرود، نه همیشه جرم جدی.
Informal. Often used humorously or casually to describe someone who cooperates in mischief, not always serious crimes.
رسمی. ممکن است به طور کلی برای شریکها استفاده شود اما در موارد جدیتر برای همکاری با دشمنان یا مجرمان به کار میرود.
Formal. Can be used generally for partners in activities but also for those cooperating with enemies or criminals in serious contexts.