اسم — بدی
حالت یا کیفیت بد یا شیطانی بودن.
The state or quality of being bad or evil.
«بدی اعمال او همه را شوکه کرد.»
“The badness of his actions shocked everyone.”
«او با شرارت ذاتی طبیعت انسان مبارزه میکرد.»
“He struggled with the inherent badness of human nature.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به بیاخلاقی عمیق، پلیدی یا بدخواهی، اغلب با مفهوم روحانی یا کیهانی اشاره دارد. در اشاره به فساد اخلاقی قابل تعویض با 'badness' است، اما 'evil' بسیار قویتر و شدیدتر است.
Formal/Literary. Refers to profound immorality, wickedness, or malevolence, often with a spiritual or cosmic connotation. Interchangeable with 'badness' when referring to moral depravity, but 'evil' is much stronger and more severe.
رسمی/ادبی. کیفیت اخلاقاً اشتباه یا شیطانی بودن. شبیه 'evil' است اما گاهی اوقات میتواند به اعمال شیطنتآمیز به جای صرفاً بدخواهانه اشاره کند. در بحثهای اخلاقی رسمی قابل تعویض است.
Formal/Literary. The quality of being morally wrong or evil. Similar to 'evil' but can sometimes refer to mischievous rather than purely malicious acts. Interchangeable in formal moral discussions.